Lag og ljóð: Bragi Valdimar Skúlason.

Einhvern tímann, ef til vill
og óralangt frá þessum stað
mun ástin hörfa heim til þín
og hjartans dyrum knýja að.

Og einmitt þá og einmitt þar
mun ástin krefja þig um svar.
Og þá er rétt að rifja upp — orðin mín.
Þau eru stirð. Þau eru fá.
Þau sjálfsagt aldrei flugi ná.
Þau munu engu‘ að síður alltaf bíða þín.

Því hvað er ást og hvað er svar?
Og hvernig geymist allt sem var?
Mundu‘ að hvar sem hjartað slær
hamingjan er oftast nær.

Og einmitt þá og einmitt þar
mun ástin krefja þig um svar.
Og þá er rétt að rifja upp — orðin mín
Þau eru stirð. Þau eru fá.
Þau sjálfsagt aldrei flugi ná.
Þau munu engu‘ að síður alltaf bíða þín.

Einmitt þá og einmitt þar
mun ástin krefja þig um svar.
Og þá er rétt að rifja upp – orðin mín.
Þau eru stirð.Þau eru fá.
Þau sjálfsagt aldrei flugi ná.
Þau munu engu‘ að síður alltaf bíða þín.
Þau munu engu‘ að síður alltaf bíða þín.