Lag og ljóð: Kjartan Ragnarsson  Úts. Vilberg Viggósson að beiðni Agotu Joó

Kæru systur, kæru systur
þið kannist við þann tón
að skrokkurinn sé skurnin ein.
En drottinn hann samt gaf,
til að gleði hlytist af
ef við gerum engum mein.

Ég lít á allan líkamann
sem lítið gróður hús
og ábyrgð hans sé eigandans,
ég axla hana fús.
Ég hanna vel með hyggindum minn hlýja gróðurreit.
Mín aðalfæði’ er agúrkur svo ekki verð ég feit.

Elsku systur, elsku systur
svo að sálin verði hraust
líkamsnostur lærið þið af mér.
Já, ég vitna’ í eðli þitt,
sem er viðkvæmt eins og mitt
verndum skrokkinn eins og vera ber.

Ég sinni líka’ um sálina í söngtíma ég fer
í hádeginu’ í hálftíma í hugleiðslu ég er.
Ég mæti’ í sund á morgnana um miðjan dag í nudd
úr leikfiminni’ um lágnættið ég lemstruð heim er studd.

Prúðu systur, prúðu systur
pössum okkar gróður hús.
Af ávöxtunum þekkja þau má.
Verndum eplin dýrleg tvö,
dauðasyndirnar eru sjö
sem má dálítið vara sig á.
Syngjum aðeins hraðar

Kæru systur, kæru systur
þið kannist við þann tón
að skrokkurinn sé skurnin ein.
En drottinn hann samt gaf,
til að gleði hlytist af
ef við gerum engum mein.

Elsku drottinn hann samt gaf,
til að gleði hlytist af
ef við gerum engum mein.
Elsku systur, elsku systur
svo að sálin verði hraust,
líkamsnostur lærið þið af mér.
Já, ég vitna’í eðli þitt,
sem er viðkvæmt eins og mitt
vendum skrokkinn eins og vera ber.
Verndum skrokkinn eins og vera ber.
Verndum, skrokkinn eins og vera, ekki vera feimnar ber.